Müsrif oğul geri döndü: Yazar Benyamin Hindistan'a dönüşünde

1992'de Bahreyn'e ulaşana kadar Benny Daniel'in bildiği tek kitap İncil'di. Ancak, çok satan Goat Days dahil 17 kitap yazdıktan sonra, Benyamin sonunda evinin yeşili için Körfez'i geride bıraktı.

2008'de Benny Daniel'in yazar olarak hayatı Aadujeevitham ile değişti. 2009'da Kerala Sahitya Akademi Ödülü'nü kazandı, DSC Güney Asya Edebiyatı Ödülü için kısa listeye alındı ​​ve Man Asya Edebiyat Ödülü için uzun listeye alındı. (Kaynak: Sugeeth Krishnan)

Benny Daniel, Orta Doğu'da uzun yıllar çalıştıktan sonra eve temelli dönen bir Keralit'i tanımlamak için kullanılan, dilbilgisi açısından meydan okunan bir deyim olan Körfez'den dönen bir Malayali'dir. Pandalam'da, Thiruvananthapuram'a yaklaşık 100 km uzaklıkta, beyaz kiliseler ve siyah giyinmiş Sabarimala hacılarıyla bezenmiş otoyolun hemen dışında, meyve, kakao ve kauçuk ağaçlarıyla dolu küçük bir geniş yapraklı muz bitkisi korusunda araba sürün - bu bölümün imza florası - ve beyaz, modern bir eve ulaşacaksınız. Turuncu bir tişört ve dar siyah kenarlıklı normal beyaz bir mundu giyerek sizi selamlıyor. Sıcak bir şekilde gülümsüyor ve suskun, sakallı yüzünün fotoğraflarıyla ilişkilendirmeye başladığınız ciddiyet çöküyor. Pasaportunda şu isim var: 2013 yılında Bahreyn'deki proje yöneticisi olarak işini bırakarak ailesinin kırk yıldır yaşadığı bu eski arazi parçasına yerleşen 44 yaşındaki Benny Daniel. Kitaplarının farklı bir adı var: Malayalam'da 100. baskısına giren çok satan Aadujeevitham'ın (Keçi Günleri) yazarı Benyamin.

2011 yılında 40.000'den fazla satan Manjaveyil Maranangal adlı romanı, Sajeev Kumarapuram tarafından İngilizce'ye Ölümün Sarı Işıkları (Penguin Random House) olarak çevrildi.

Oturma odasında, Kudüs'teki Kutsal Kabir Kilisesi tarafından kutsanmış, tahtaya monte edilmiş dikenli bir taç ve yanında birkaç çivi var. Benyamin, Central Travancore'daki herhangi bir Hıristiyan çocuk gibi okuduğum tek kitabın İncil olduğunu söylüyor. Taksi şoförü Daniel ve ev hanımı Ammini'nin ikinci çocuğu olan genç Benny'nin hayatı kriket ve Hıristiyanlıkla doluydu. 21 yaşında Coimbatore'deki bir politeknikten makine mühendisliği diploması aldıktan sonra Bahreyn'e uçtu. Matematiği severdim. Bahreyn'e ulaşana kadar edebiyatı ciddiye almadım, diyor.

Orada arkadaşları Benyamin'i kitaplarla tanıştırdı. Toprağımın yeşilini ve sularını kaybetmiştim. İşten dönünce okumaya başladım. Bir yılda 140 kitap okuduğumu söylüyor. Sonra Benyamin takma adının arkasına saklanarak önce hikayeler, sonra romanlar yazmaya başladı. O zamana kadar edebiyatla hiçbir bağlantım yoktu, bu yüzden kimliğimi ifşa etmekten çekiniyordum, diyor.

Benyamin'in şu ana kadar anıları ve kısa öykü koleksiyonları da dahil olmak üzere 17 kitap yazdığı eserleri, iki kapsayıcı temaya sahiptir: Hıristiyanlık ve Orta Doğu. Çünkü hayatımı hem Hıristiyanlıkta hem de Ortadoğu'da geçirdim, diyor.

2008'de Benyamin'in yazar olarak hayatı Aadujeevitham ile değişti. Körfez Malayalisinin içi boş yabancılaşmasını başka hiçbir kitapta olmayan bir şekilde tasvir ediyordu: Necib'in bir Suudi çölünün uçsuz bucaksız çoraklığında bir keçi ağılındaki yalnızlığı, esareti ve çaresizliği, seyrek, mezmur benzeri bir üslupla yazılmıştı. 2009'da Kerala Sahitya Akademi Ödülü'nü kazandı, DSC Güney Asya Edebiyatı Ödülü için kısa listeye alındı ​​ve Man Asya Edebiyat Ödülü için uzun listeye alındı. Suudi Arabistan ve BAE'de yasaklanmış olmasına rağmen, Arapça dahil yedi dile çevrildi. Dakka Edebiyat Festivali'nden yeni dönen Benyamin, yazdıklarım değişmedi, ancak Aadujeevitham'dan sonra bir yazar olarak daha çok tanındım, diyor.

etiketli bir çiçeğin parçaları

Yine de, Benyamin, Kerala'daki grileşen edebi kurumun bölümlerinden küçümseme ve küçümseme ile karşılanır. O kitabı ölçmek için donanımlı olduklarını sanmıyorum. Şimdiye kadar okudukları, inandıkları teoriler onları buna hazırlamadı, diyor Benyamin, artık alışkanlık haline gelmiş olması gereken bir kayıtsızlıkla.

Şatafatı bozacak yazarlar ve yazma pratikleri üzerine yemin ediyor. Örneğin birçoğu, Dan Brown ile herhangi bir karşılaştırmada bariz bir şekilde sinecektir. Ama Benyamin, “İlk beş sayfada okuyucuyu yakalayamıyorsanız, onları kaybetmişsinizdir” diyor. Dan Brown bunu nasıl yapacağını biliyor.

Ölümün Sarı Işıkları, Kerala'daki Keldani Suriyeli Hristiyanların az bilinen tarihine hafifçe sarılmış bir cinayet gizemi olduğu için Dan Brown-ish. Şu anda sayıları birkaç bin olan Portekizliler, 1653'te Mattancherry'deki Coonan Cross Oath'ta ayinlerini Latinize etme girişimlerini reddettiler. Sarı Işıklar'ın Thomas, Magdalene ve Judas İncilleri ve Prahan Kitabı ile dolu gizli bir odası bile var. Bu, Yusuf'un Meryem'le evlenmeden önce başka eşleri ve çocukları olduğunu söylüyor.

Bu sadece benim dileğimin gerçekleşmesidir. Benyamin, Keldani metinlerinden bazılarının, 1599'da Kochi yakınlarındaki Diamper Sinodunda (Portekizce Udayamperoor olarak telaffuz edilir) Roma Başpiskoposu Menezes tarafından yakılmaktan kurtarıldığını hayal ediyorum. Udayamperoor, muhtemelen Kerala'daki tek Hıristiyan hanedanı olan Villarvattom krallarının başkentiydi.

Benyamin bu tarihi kurguyla harmanlıyor. Kurgusal gerçekçilikle ilgileniyorum. Benyamin, okuyucuların birinin nerede bitip diğerinin nerede başladığını bilmemesi için gerçeklik ve kurgu arasındaki engelleri kaldırmak istiyorum, diyor. Bu amaçla, Benyamin genellikle romanlarında ve hikayelerinde önemli bir karakter haline gelir. Aşık oluyorum ve hikayelerimde sevişiyorum, gülüyor.

Sarı Işıklar'da yazar Benyamin ve gerçek hayattaki arkadaşları, Diego Garcia'da başlayıp Udayamperoor'da biten bir sırrı çözmeye çalışıyor. Malayalamca orijinal Manjaveyil Maranangal'ın okuyucuları, gerçekten de onu romanda nasıl tanımladığını görmek için Diego Garcia'yı sık sık google'da aradı: Hayatlarımız lagünlere bağlı. Lagünlere uzanan evler; lagünlere çıkan ön bahçeler; lagünlere açılan dükkanlar; lagünlerden çıkan basamaklı kiliseler; lagünlere bakan tapınaklar; lagünlerin yanında namaza çağırılan camiler.

Ama gerçek Diego Garcia'da ne tapınak ne de cami var. Benyamin'in hiç gitmediği bir yer. Hint Okyanusu'nda solucan gibi kıvrılan bu atol, bir ABD askeri üssü. Diego Garcia, Benyamin'in ABD Donanması için çalışan bir şirketin proje yöneticisi olduğu Bahreyn'de tekrar tekrar duyduğu bir fısıltıdan ibaretti. Memurlar, Diego Garcia'ya gitmem gerektiğini söylerlerdi. Benyamin, Sarı Işıklar için ödünç aldı. Ancak, yeri Amerikan askerlerinden temizledi. Bunun yerine, Hindistan'ı anakara olarak gören Malayali ve Tamil göçmenlerle doldurdu.

Özenle yapılandırılmış bir roman - Diego Garcia ve Udayamperoor'da birbirini yansıtan iki yazar, iki gizem ve iki kilise ile bir hikaye içinde bir hikaye var - öyle ki olay örgüsü ve tarihin akışı karakterlerden daha ilginç. .

Bir yazarın yaratıcılığının formda yattığını düşünüyorum. Denemeye devam ediyorum, diyor. Çifte roman Malayalam'daki yeni çalışmasında özellikle belirgindir: Al-Arap Roman Fabrikası, kurgusal bir Arap şehri hakkında, Mullappoo Niramulla Pakalukal (Yasemin Gibi Beyaz Günler) ile birlikte gelir. Pakistanlı kız, deneyimlerine dayanarak. Bu, Aralık 2010'da ortaya çıkan ve Ocak 2011'de Ortadoğu'da bastırılan Yasemin Devrimi'ni konu alıyor. Bahreyn'de üçüncü kattaki dairesinden keyif, dehşet, korku ve umutsuzluk içinde ortaya çıkışını izledi.

Körfezden dönen bir Malayali genellikle Kerala'da işsizdir. Ama Benyamin'in yeterince işi var. Kahverengi bir çalışma odası olan kitapların sıralandığı bir odada HP dizüstü bilgisayarıyla oturuyor. Birkaç dikkat dağıtıcı olan sessiz bir evdir. Eşi Asha halen Bahreyn'de hemşire olarak çalışıyor. İki çocukları, Benyamin'in evinden çok uzakta olmayan bir yatılı okuldadır. Babasıyla birlikte yaşıyor, okumaya ve yazmaya yerleşmeden önce ikisi için de yemek hazırlıyor.

Kerala'da kurtuluş teolojisi hakkında bir roman etrafında çömlek yapıyor - Hıristiyanlık ve Komünizm neden Latin Amerika'da olduğu gibi bir araya gelmedi? İngilizce yazdıklarını Malayalamcaya çeviren bir yazılımı var. Benyamin, senaryonun saflığına yemin eden Malayalam yazar değil. Dil gelişmeye devam ediyor. Malayali'nin internet dili olan Manglish, Malayalam'ı yeniden canlandırdı. İster dil ister teknoloji olsun, güncel olmalısınız. Yeni nesil için yazıyorum, diyor ve kendi kendine gülümsüyor. Yazmaya başlayabilir. Onunla tanıştığımda rahat bir gün geçiriyor: Buzdolabında artık pilav ve köri var.

Charmy Harikrishnan, Thiruvananthapuram'da yaşayan bir gazetecidir.

mor çiçekli sürünen asma